Riemtong

Riemtong

Two different 17th century leather bronze - brass belt buckle lockers. you have them also in lead - tin with all kinds of inscriptions in them . Size: 65 x 18 mm. 75 x 19 mm.

2 verschillende 17e eeuwse brons - messing riemtongen sommige had je met een voorstelling erop b.v. Maria met engel of met inscriptie erin. Men liet deze riemeindes in de middeleeuwen na het sluiten ook wel naar beneden hangen en door het gewicht van de riemtong werd dan tevens het opkrullen belet.



Riemtongen

De riem of gordel mogen we zeker tot een van het belangrijkste, en oudste, onderdeel van het kledingstuk rekenen. Het onstaan er van zal zeker teruggaan tot ver voor onze jaartelling, toen de mens nog gekleed ging in dierenhuiden.

Voor het sluiten van de riem maken we onderscheidt tussen vier verschillende sluitingen :1 Knoopsluiting 2 Gespsluiting 3 Riemtongsluiting 4 Gordelsluiting

De knoopsluiting is de oudste van de vier. In het begin bestond de gordel waarschijnlijk uit een simpel stuk vlas, of iets dergelijks, dat om het middel werd dicht geknoopt. Pas in de Romeinse tijd ontwikkelde de riem zich tot het type riem die we nu nog steeds gebruiken en hij zal waarschijnlijk ook nooit meer verdwijnen.

Omdat de gesp niet alleen gebruikt werd om een riem te sluiten, maar ook bv bij schoenen, beurs of ruitersporen etc, worden deze ingedeeld in een apparte catagorie op de voorliggende pagina.

Andere onderdelen welke aan de riem kunnen voorkomen zijn:

1 Riemtong 2 Riembeslag 3 Bandeliersluiting 4 Riemoog 5 Musketonhaak 6 Koppelpassant 7 Gespen

De nestel is niet echt een onderdeel van de riem, maar omdat hij in principe de zelfde functie had als een riemtong, en in sommige gevallen er ook sterk op lijkt, heb ik er voorgekozen om hem in deze catagorie te plaatsen.



Riemtongsluiting & Riemtong

De riemtongsluiting ziet er in de eerste instantie het zelfde uit als de riemtong, maar met dit verschil dat de riemtongsluiting er voor diende om de riem te sluiten, de riemtong daar in tegen diende er voor om het riemeind in vorm te houden waardoor het gemakkelijk door de gesp of koppelpassant gehaald kon worden. In de middeleeuwen liet men het riemuiteinde, na het sluiten, ook wel naar beneden hangen en door het gewicht van de riemtong werd dan tevens het opkrullen voorkomen.



De sluiting van een riemtong

Omdat de riemtongsluiting als sluiting van de riem diende had je er dan ook twee nodig, een met een haak, en de andere met een oog aan het uiteinde, welke bij het sluiten van de riem in elkaar werden gehaakt (de gesp vervalt dan als sluiting van de riem). De riemtong was qua opbouw het zelfde, maar de haak of het oog waren niet aanwezig.

Het gebruik van deze sluiting moet ergens zijn ontstaan in de 14de eeuw dit in tegenstelling tot de riemtong, deze werd al gebruikt in de Romeinse tijd.

Pas tegen het einde van de 16de eeuw kreeg deze sluiting een andere vorm, de haak die eerst aan het uiteinde van de riemtong zat verplaats zich nu naar de achterkant van de riemtong. Het riemeind wordt nu niet in de tong geschoven maar hij wordt door twee of meerdere klinknagels aan de achterkant vast geklonken, deze sluiting word tot op heden nog steeds gebruikt; beneden een vroeger gebruikt merovingse ijzeren riemtong met gesp.


Terug