Romeinse gouden ring

Gouden adelaars ring

Voorwerp: Romeinse gouden ring met adelaar en takje.
Afmeting: Ø 20 mm.
Periode: 0 tot 400 n.Chr.
Bijzonderheden: Gefilmd en gedetermineerd bij Kunst en Kitch door Romeins kenner Mieke Zilverberg.
In het textiel en linnen museum in Tilburg, in het bijzijn van de Romeins kenner. En tevens heeft hij zijn Romeinse zilveren ring ook laten determineren in ‘t Tilburgs linnen museum the man, the one and only Mister Peter uit Sprinkhaan-Pelle.

One gold Roman-Batavian (Batavian people) ring.
A find in the neighbourhood of Nijmegen.
With a picture of a bird on it, and a tree leaf.
Diameter: 16 mm.
Weight: 0.8 gram.
Age approximately: 1st – 3rd century A.D.
And.....

Medieval gold

This exquisite golden brooch, a fibula, was found in the Dutch town of Wijk bij Duurstede, in 1969. It was brought up from an old water well. The brooch was probably hidden there in the ninth century, to prevent plundering Vikings from robbing it. Wijk bij Duurstede was called Dorestad in the Middle Ages. Between the seventh and ninth century, it was an important commercial centre.

A brooch as beautiful as this one, has rarely been found in the Netherlands. The gold is encrusted with various gem stones and semiprecious stones, such as pearls and almandine, and is adorned with a cloisonné of pieces of coloured glass and enamel. The adornments have been shaped in the form of a Greek or St. Andrew’s Cross, a tree of life and birds: all three Christian symbols. Therefore, the owner of the brooch may have been an ecclesiastical dignitary. But the clergy of those days was poor rather than rich, and so the fibula may have just as well belonged to a well-to-do person from, for instance, circles linked with the Frankish royal house.

brooch

Dating from: approx. 800 AD, material: gold, precious stones, enamel,
glass, diametre: 8,4 cm, found in Wijk bij Duurstede (Dutch province of Utrecht).

Sieraden zijn altijd een teken van rijkdom en macht geweest. Ook in de Klassieke Oudheid droegen de mensen al sieraden. Zowel mannen als vrouwen.



Sieraden voor mannen:

Mannen droegen alleen een ring, hun zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen. De afbeelding koos hij vaak zelf. Sulla had een ring waarop de gevangen Jugurtha stond afgebeeld. Caesar droeg een ring met de gewapende Venus, Augustus droeg eerst een ring met een sfinks, laten met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen ze meer dan alleen een ring te dragen. Deze ringen hadden vaak een grote waarde doordat er edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren hebben lange tijd alleen een ijzeren ring gedragen. Dit was een teken van hun hoge rang. Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had. Vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman.



Sieraden voor vrouwen:

Vrouwen droegen ook ringen. Deze ringen waren vaak fijner en eleganter afgewerkt dan die van de mannen. Verder pronkten ze graag met prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, oorbellen, armbanden, halssnoeren, halskettinkjes en enkelbandjes. Vrouwen droegen ook vaak kransen en diademen (versierde hoofdbanden). Kransen van bladen van een eik, laurierstruik of een olijfboom werden op religieuze feesten gedragen. Ze dienden ook als teken van overwinning. Kransen van bladgoud werden als sieraad voor een overledene gemaakt. Ze symboliseerden de hoop op de ultieme overwinning, die op de dood. Romeinse sieraden waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt. Uit plinius de Oude zijn we te weten gekomen dat Lollia Paulina, een van de echtgenotes van Caligula, een keer juwelen droeg ter waarde van veertien miljoen sestertiën. Een sertertius bevat 0,072 gram goud, dat betekent dat ze iets meer dan duizend kilo goud droeg. Armbanden werden rond de pols, de bovenarm of rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een eenvoudige platte cirkel uit brons, goud of zilver. Zo’n armband kon hol zijn of gemaakt zijn uit massief metaal. Soms was de cirkel onderbroken, het uiteinde paste dan in het andere. Vaak werden sieraden gemonteerd in een armband. Een filigraan was een fijne en kostbare bewerking van het edelmetaal. Hierbij werden zeer dunne metaaldraden samen gelast en vormen de kostbare versiering van een armband. Mannen droegen zelden armbanden. Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel waarde. Ze dachten ook dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen. In het begin van de Republiek bestond er een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel gedebatteerd of deze wet afgeschaft moest worden of niet. Seneca vond dat vrouwen hun vermogen met zich meedroegen. En voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren. Een beschrijving van een riem uit Ithaka: de riem bestond uit een gouden lint met een knoop als sluiting. Aan elke zijde van de knoop zijn er drie koorden verbonden met de riem door een ring geplaatst boven een masker van Silenus, opnieuw eindigend in granaatsteen.



Sieraden voor kinderen:

De kinderen droegen bij de toga een bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg hij waarschijnlijk tijdens een naamgevingsceremonie enkele dagen na zijn geboorte.



Verschil tussen arm en rijk:

De armen droegen ook graag sieraden maar aangezien ze niet veel geld hadden, waren het meestal sieraden van goedkope materialen zoals brons of keramiek. De rijken droegen liever sieraden van goud of zilver. Hoewel er wel edelstenen en halfedelstenen werden gebruikt, gaven de Griekse juweliers de voorkeur aan fijn bewerkte gouden en zilveren hangers en kettingen, die vaak in ingewikkelde ontwerpen werden verwerkt. De armen gebruikten gekleurde glazen kralen in plaats van edelstenen.



Citaat van Raffaele Giannetti:

Dames, leuk jullie hier te zien! Nu kan ik jullie jaloers maken met mijn nieuwe oorbellen. Ik hoop ook dat de heren even langskomen, want een formele toga in mooie plooien omhangen is een kunst die weinigen goed verstaan! Ik zal mijn best doen jullie dat bij te brengen, zodat niemand zich ongemakkelijk hoeft te voelen op mijn etentje.

Aha, daar heb je m’n man. Ik zie dat hij nu weet hoe duur de oorbellen waren. Gelukkig heb ik zijn lievelingseten laten klaarmaken.

Hieruit blijkt dat sieraden erg belangrijk waren voor het aanzien van de vrouw.



Deelconclusie:

De Grieken en Romeinen droegen in de Oudheid al vrij veel sieraden. Het was vooral een teken van rijkdom en macht. In het begin waren het vooral de vrouwen die zich veel uitdosten met sieraden, maar in de loop der jaren werden sieraden ook steeds populairder bij de mannen.


 Terug