mercurius

Voorwerp: Romeins brons hoofdje Mercurius.
Periode: 1e-4e eeuw A.D.
De lengte bedraagt 35mm.
Waarschijnlijk harnas beslag.

God Mercurius - Patrones voor de dieven en.............

Mercurius Handelsparticipaties. De naam komt van de god Mercurius, Romeinse god van de handel en de winst. De oorspronkelijke betekenis van Mercurius is af te leiden uit zijn Latijnse naam: "merx" voor koopwaar en "mercatura" voor koophandel.

In de Romeinse mythologie is Mercurius de god van de handel, de Romeinse tegenhanger van de Griekse God Hermes. Zijn tempel te Rome (ca. 495 v.C.) was verbonden met een soort van beurs. Mercurius stond de mensen het meeste bij door zijn bemiddelende rol op aarde: handel en contracten tussen de mensen en hij regelde het verkeer tussen bepaalde plaatsen. Geen koopman kon goede zaken doen zonder Mercurius' gunst en geen reiziger durfde te reizen zonder Mercurius te hebben aangeroepen. Als hoeder van reizigers, wegen, kooplieden en handel, staat Mercurius symbool voor alles waarbij behendigheid, slimheid en list te pas komen. Men ziet in hem ook de schenker van welbespraaktheid en overredingskracht en de uitvinder van het schrift, de wiskunde, de astronomie en van allerlei nuttige en aangename zaken als lier, fluit, maten en gewichten en sport.

Mercurius is ook bedreven in waarzeggerij en toverkunst en wordt daarbij geholpen door zijn herautstaf, een met banden versierde olijftak, omwonden door twee slangen. Met deze staf opent en sluit hij ogen. Mercurius wordt afgebeeld als jongeman met vleugels aan helm of schoeisel en met de herautstaf in zijn linkerhand en een geldbuidel in zijn rechter hand. U kunt deze details waarnemen op de de diverse foto's die boven in het scherm staan afgebeeld, alsmede op de afbeelding van Mercurius die als achtergrond op iedere pagina van deze site is afgebeeld.

In de Romeinse keizertijd was de cultus van Mercurius vooral in de Keltische en de Germaanse gebieden zeer verbreid: de Kelten hadden hun Gallische Mercurius en de Germanen identificeerden hem met Wodan. Tevens is Mercurius naamgever van de vierde weekdag, de woensdag. De dag van Mercurius, dies Mercurii in het Latijns, komt terug in het Frans "mercredi" en het Spaans "miercoles". In de Germaanse talen is de woensdag vernoemd naar de Germaanse Oppergod Wodan (Wodentag).





 Terug