keltisch geld

keltisch betaalmiddel

Keltische betaalmiddelenen er was ook ruilhandel destijds.

A few pieces of east - German inferior Celtic ring money of different sizes.
The small one: 12 mm. X 5 mm.
The others: 18 x 5 mm.
22 mm. X10 mm.
And with imprint 25 mm. X 4 mm.
Period 600 - 300 B.C.


Oost Keltisch brons ringgeld uit Germania inferior van verschillende maten namelijk
De kleinste: 12 mm. X 5 mm.
18 mm. X 5 mm.
22 mm. X 10 mm.
Met aan beide kanten de bekende haaientanden imprint de grootste
25 mm. X 4 mm.
Perioden munting circa: 600 - 300 B.C.

====== De mysterieuze Kelten in de Nederland - Romeinse periode ========

Geen volk of stam spreekt zo tot de verbeelding als de Kelten. Dat is opmerkelijk, want van hun geschiedenis is weinig bewaard gebleven. En de geleerden zijn het er niet overeens wie nu die Kelten waren en waar ze woonden. Er zijn er zelfs die beweren dat ze nooit bestaan hebben. Maar we vieren Halloween, zijn gefascineerd door druïden, steencirkels, sieraden, symbolen, tatoeages en muziek en verbinden daar zonder veel omhaal het woord Keltisch aan. Met de tentoonstelling 'Het geheim van de Kelten' zet het Rijksmuseum van Oudheden een zoektocht op touw.

Dr. Leo Verhart is archeoloog en zit er, een paar dagen voor de opening, in zijn kamer van het RMO ontspannen bij. Hij moet glimlachen om de commotie die de expositie veroorzaakte toen die 'proefdraaide' in het Limburgs Museum in Venlo. Eén journalist ging zo ver door te stellen dat hier wel wat al te gemakkelijk overal het etiket 'Keltisch' was opgeplakt.

Maar de man van Oudheden kent weinig twijfels. "De oude Grieken en Romeinen repten al over een stam van barbaren die zij Keltoi noemden. Ze beschreven ze als onverschrokken vechtjassen die niet te vertrouwen waren en voortdurend in staat van verregaande dronkenschap verkeerden. Na de ineenstorting van het Romeinse Rijk verdwenen de Kelten uit de geschiedenis. Bijna 1500 jaar waren ze volledig uit beeld. Pas in de Renaissance, in de 16e en 17e eeuw, ging de mens op zoek naar zijn herkomst. Aan de hand van oude geschriften. En zo kwamen de Kelten weer tevoorschijn. Om niet meer te verdwijnen. Want ze spraken tot de verbeelding. Er ontstond een complete mythevorming."

"Om de Kelten te 'duiden' moeten we terug naar de IJzertijd, tussen pakweg 800 voor het begin van onze jaartelling. Het volk dat wij Kelten noemen komt uit Midden-Europa. Zeg maar, de omgeving van Zwitserland. La Tène is een belangrijke vindplaats, evenals Hallstatt. Het latere verspreidingsgebied is groot. Waarom archeologen terughoudend zijn in het gebruiken van de naam, is omdat het moeilijk is om volken in die tijd te benoemen. Het waren boeren, ze leefden in kleine gemeenschappen. Die soms groter werden, dan weer inkrompen. Factoren als gebiedsuitbreiding en macht speelden hierbij een rol. Een elite daarboven.

Af en toe verenigden ze zich. Bijvoorbeeld om slag te leveren met de vijand, in casu de Romeinen. Je kan dan eindeloos twisten over een naam - Bataven, Germanen, Nerviërs, Galliërs. Het wordt dan een definitiekwestie. Maar belangrijker voor de archeoloog zijn de vondsten. En die zijn er. Ook in ons land. Op die manier kan je een cultuur ook definiëren. Het gaat om de betekenis. Dus je kunt ook zeggen: het zijn vondsten uit de IJzertijd. Met een Keltisch laagje. Schrift hebben ze niet nagelaten, nee. Dat had het er een stuk eenvoudiger op gemaakt. Maar wél verbazingwekkend mooie dingen zijn er uit de grond gekomen."

Zoals het graf van de vorst van Oss. In 1933 bij toeval ontdekt bij de aanleg van een woonwagenkamp op de hei van Oss. De grootste grafheuvel ooit in Nederland gevonden. Hij bevatte een bronzen emmer met daarin de gecremeerde resten van een naar schatting 60-jarige man. Met daarbij een krom gebogen zwaard dat was ingelegd met goud.

"Uit de vergroeiingen aan de rugwervel van de man konden we opmaken dat hij last had van zwaarlijvigheid. Vermoedelijk heeft deze dikke man een zittend leven geleid. Het stereotiepe beeld van een vorst die we kennen uit strips als Asterix. Het zwaard moet door een smid zijn gebogen. De symboliek kan zijn dat nu de eigenaar dood was, zijn zwaard ook nergens meer toediende. Omdat hier geen delfstoffen waren, moet de oorsprong ergens anders liggen. Er zijn handelscontacten geweest. Mogelijk van rondtrekkende stammen."

Het land langs de Maas en de Rijn gaf nog veel meer moois prijs uit die tijd. Gebruiksvoorwerpen van ijzer en hout. Om het land te bewerken. Maar ook gouden armbanden, kettingen en ringen. En munten. Vaak fraai bewerkt. Zoals de sierschijf van Helden, gevonden in de Peel. Een zilveren schijf met daarop een man die in gevecht is met een leeuw. Ze spreken zeer tot de verbeelding van die tijd .







 Terug